Zacznę przede wszystkim od tego czym jest kurs i jak przygotować się do korzystania z niego.

Jest to swego rodzaju poradnik - starter, który umożliwi osobom nie mającym nic wspólnego z muzyką, pierwszy kontakt z instrumentem. Jeżeli przerobicie dokładnie wszystkie lekcje, powinniście zdobyć umiejętności podstawowego grania przy pomocy tzw. śpiewników z akordami. Oczywiście musicie wziąć pod uwagę, że wirtualna lekcja nie jest w stanie zastąpić prawdziwej z nauczycielem, dlatego jeżeli zarazicie się pasją warto pomyśleć o dalszej edukacji.

Czy warto się za to brać ?

Na to pytanie każdy musi sam odpowiedzieć. Wiadomo że poza przyjemnością grania muzyki, nauka gry to praca. Wiele osób ma wątpliwości czy to zajęcie dla nich. Nigdy jednak nie przekonamy się o tym jak nie spróbujemy.

Pamiętam, parę lat temu przyszedł do mnie na lekcję 14 letni Marcin z dużymi wątpliwościami – to nie była pierwsza rzecz której próbował. Jednak podchwycił pasję, obecnie zakłada z kolegą zespół i planuje zakup bardziej profesjonalnego sprzętu.

Pierwsza gitara

Większość osób, które zaczynają swoją przygodę z muzyką ma wątpliwości czy wydawać pieniądze na instrument. Generalnie gitarę trzeba mieć, tego nie obejdziemy. Można ją od kogoś pożyczyć na początek, zawsze ktoś ze znajomych albo rodziny taką posiada. Można oczywiście również kupić. Jaką ? Najlepiej zapytać w sklepie muzycznym, tam dobiorą odpowiedni instrument.

Strojenie

Instrument jak wiadomo musi być nastrojony. Tej części nie obejdziemy w żaden sposób wirtualnie. Instrument można nastroić za pomocą urządzenia strojącego albo poprosić kogoś kto już gra o nastrojenie. Zawsze można również udać się z tym do sklepu muzycznego.

Numeracja palców

Poniżej prezentuję, jak będziemy numerować palce.



Nazwy strun

Nazwy strun to tak naprawdę dźwięki, które wydają jeżeli nie przyciśniemy nic na gryfie. Warto je pamiętać, żeby wiedzieć o którą strunę chodzi, a także przy zapisach wiedzieć od której strony gryfu się poruszamy. Na obrazku poniżej od lewej zaczynamy od najgrubszej do najcieńszej struny. Dwie skrajne struny wydają ten sam dźwięk E.

Mamy umotywowanie ideologiczne, strojącą gitarę i podstawową wiedzę - możemy zaczynać !

Pozdrawiam  -
       Grzegorz Nosek

Na samym początku naszej drogi poznamy podstawowe akordy.

W tej lekcji nauczymy się grać cztery z nich. Umożliwią Wam one w przyszłości bardzo łatwe i intuicyjne wykonywanie wielu piosenek. Poniżej przedstawiam jak wyglądają na gryfie.

a - moll



Do pierwszego akordu, którego się nauczymy dodaję drugą wersję z opisem jak czytać ten zapis, kolejne będziemy łapać analogicznie.

a – moll z opisem

C-dur




e – moll



E – dur

Wiecie już jak łapać, teraz czas usłyszeć ich brzmienie. Kciukiem, paznokciami albo plastikowym piórkiem, dostępnym w sklepach muzycznych uderzamy przez wszystkie struny z góry do dołu. Tutaj ważna uwaga, w miejscach gdzie na rozpisce akordu zaznaczone są na strunie znaczki „X” te struny pomijamy i ich nie gramy. W tych przykładach nie ma takiej sytuacji, jednak warto zapamiętać, że w przypadku akordu a – moll gitarzyści ze względu na brzmienie często nie grają najgrubszej struny E.

Wiemy już jak złapać chwyty, poznaliśmy ich brzmienie, czas więc na pierwsze ćwiczenia. Polegały będą głównie na manualnym nauczeniu się przechodzenia z jednego na drugi.


Ćwiczenie 1
C C C C a a a a


Jak to zagrać ?

Sprawa jest prosta jedna „literka” oznacza pojedyncze zagranie akordu. Trzeba pamiętać, że akordy durowe będą oznaczane z dużej litery, molowe z małej. Więc w naszym przykładzie cztery razy gramy akord C – dur, następnie zmieniamy go na a – moll i również wykonujemy cztery razy. Ćwiczenie należy zapętlać, czyli po jego zakończeniu płynnie rozpoczynamy od nowa. Poniżej można przesłuchać materiał dźwiękowy jak powinno to zabrzmieć.

Wszystkie próbki nagrane są dwukrotnie, Wy jednak ćwicząc zapętlajcie ćwiczenie wielokrotnie.


Druga sprawa dotyczy zmiany akordów, przy pierwszej lekcji celowo dobrałem takie akordy, które umożliwią Wam ich w miarę łatwą zmianę. W pierwszym przykładzie, aby zmienić akord C – dur na a – moll wystarczy przenieść wyłącznie 3 – ci palec z dźwięku C na A. I na odwrót w drugą stronę.

Ćwiczenie 2
E E E E e e e e

Tutaj wyłącznie przykładamy i opuszczamy 1 palec. Przy okazji można wyraźnie usłyszeć brzmieniową różnicę pomiędzy akordem durowym i molowym.



Ćwiczenie 3
a a a a e e e e

Tutaj nauczymy się, że akordy można grać tak naprawdę różnymi palcami. W zależności od sytuacji łapiemy tak, żeby było najwygodniej. Przy zmianie z a – moll na e – moll puszczamy 1 – szy palec i pozostałe 2 i 3 – ci przenosimy o strunę w górę. Analogicznie na odwrót.


Ćwiczenie 4
E E E E a a a a

Ta zmiana również jest łatwa, przenosimy cały układ o strunę w górę i dół.



Ćwiczenie 5
Ostatnie ćwiczenie to połączenie wszystkich poprzednich. Wygląda następująco.

C C C C a a a a
E E E E e e e e
E E E E a a a a

Nie jest to brzmieniowo atrakcyjny układ, jednak istotne jest praktyczne nauczenie się zmiany akordów. Pamiętajcie o wszystkich ułatwieniach, które opisywałem wcześniej i gramy.



Jeżeli macie uwagi, pytania lub sugestie -  piszcie w komentarzach pod lekcją.  Czekam też na Wasze maile: gnosek@o2.pl.

Na gorąco o lekcjach i ćwiczeniach a także o grze na gitarze możecie dyskutować na naszym FORUM - zapraszamy!!!

Nie przegapcie następnej lekcji, w której przedstawię kolejne chwyty, dzięki którym będziecie mogli samodzielnie zmierzyć się z wielkim hitem Jimi'ego Hendrixa - "Hey Joe".

Pozdrawiam -
     Grzegorz Nosek

Chodzi oczywiście o wirtuoza gitary Jimiego Hendrixa i jego najbardziej znany utwór „Hey Joe”, który zapowiadałem w poprzedniej lekcji. Będzie to jego bardzo uproszczona wersja. Aby wykonać ten utwór, wystarczy poznać jeszcze jedynie trzy akordy.


Pierwszy to G-dur, bardzo popularny w wielu kompozycjach. Poznamy jego dwie wersje, poniżej prezentuje pierwszą – łatwiejszą. 

G-dur (wersja łatwiejsza)

A teraz druga – trudniejsza, wykorzystujemy tu wszystkie palce lewej ręki, oczywiście poza kciukiem.

G-dur (wersja trudniejsza)

Ja polecam nauczenie się tej drugiej wersji, nie jest ona dużo trudniejsza, a efekt brzmieniowy jest znacznie lepszy.


Kolejnym akordem jest A – dur, tutaj podobnie jak w przypadku chwytu a – moll gitarzyści najczęściej pomijają najgrubszą strunę, pomimo że dźwięk E jest składnikiem akordu. W nawiasie podałem alternatywny sposób ustawienia palców do tego akordu. Wybieramy ten, który w konkretnym utworze jest najkorzystniejszy a raczej najłatwiejszy do złapania. Wzorcowo jednak układam palce pierwszy, drugi i trzeci.

A - dur

D-dur

W tym przypadku zwyczajowo nie gramy dwóch najgrubszych strun

Znamy już wszystkie potrzebne akordy, możemy zagrać utwór „Hey Joe”.

Jest to dopiero druga lekcja, a więc tak jak wspominałem będzie to bardzo uproszczona wersja. Generalnie będziemy grać podstawowe akordy uderzając w struny z góry na dół tak jak w poprzedniej lekcji, tym razem na bazie formy piosenki. A piosenka wygląda tak.

C C G G | D D A A |
E E E E | E E E E |

Ten układ gramy w kółko.

Poniżej możecie usłyszeć jak należy to zagrać, tradycyjnie wykonam formę dwukrotnie. We wszystkich przykładach tempo grane przeze mnie jest przykładowe. Na początku ćwiczyć należy powoli i precyzyjnie. Każdy niech gra w takim tempie, aby był w stanie równo wykonać ćwiczenie. Dopiero potem stopniowo przyspieszamy.



Kolejne ćwiczenie tym razem z podkładem, posłuchajcie jak powinno to zabrzmieć.



Teraz czas na Was odpalcie poniższy dźwięk i do roboty. Zanim zaczniemy grać jest tzw „nabicie”, które ustala kiedy należy zacząć. Podobnie wygląda to w zespole.

Miłej pracy - w razie pytań jestem do dyspozycji :)
Piszcie w komentarzach do lekcji albo na FORUM

        Grzegorz Nosek

W ostatnim czasie pracowałem przy nagrywaniu płyty chóru Gos.pl, dlatego nie było mnie przez jakiś czas. Pora jednak wrócić do naszej pracy.

Dzisiaj zadam Wam kilka ćwiczeń z akordami, które już znacie. Popracujemy nad sprawnością łapania różnych układów. Dodatkowym utrudnieniem będą mniej regularne zmiany akordów. Ćwiczenie będzie trzeba wykonać tradycyjną metodą uważając na to, gdzie są zmiany. Oczywiście całość tradycyjnie zapętlamy.

Ćwiczenie 1.
C C | a a

Ćwiczenie 2.
G G G G | D D A A

Ćwiczenie 3.
e e | e e | G G | a a

Ćwiczenie 4.
E E | A A | D D | D D

Ćwiczenie 5.
D A  | A G | G G

Ćwiczenie 6.
a a | G G | d d | e e


Pracujcie dzielnie i wytrwale, a kolejna lekcja już jutro ! Tym razem popracujemy nad prawą ręką.

Jeżeli macie pytania lub sugestie - piszcie w komentarzach do lekcji lub na naszym FORUM

Pozdrawiam

     Grzegorz Nosek

Dzisiaj nauczymy się rytmizować grane przez nas akordy prawą ręką.

Gitarzyści najczęściej mówią na to „bicia”. W muzyce funkowej i nie tylko, gdzie ta rytmizacja jest niezwykle ważna określa się to jako „trzepaczki”.  Dzisiaj nauczymy się pierwszego patentu, jego rozpiskę załączam poniżej.

Już wyjaśniam o co chodzi.
Jak do tej pory mieliśmy dla przykładu w ćwiczeniu cztery razy powtórzony akord. Teraz oznaczamy każdy z nich (umownie nie trzeba będzie tego liczyć) po kolei od 1 do 4. Pomiędzy każdym z nich oznaczamy równą wartość określaną jako „i”. Strzałki oznaczają kierunek uderzenia ręki lub piórka – czyli w dół i do góry. Jeżeli uderzamy dłonią atakujemy w górę często po prostu paznokciem. Umówmy się, że w tym ćwiczeniu na jeden patent będzie przypadał jeden akord. Czyli łapiemy powiedzmy C-dur i gramy cztery razy w dół i na końcu raz w górę. Ostatnie uderzenie jest dwa razy szybsze jeśli chodzi o odległość pomiędzy innymi akordami. Tworzy się tu takie potrójne uderzenie razem w najbliższą jedynką. Trochę to zawiłe, ćwiczenie pierwsze powinno rozwiać wątpliwości.

Ćwiczenie 1.

C C C C a a a a

Raz gramy patent na akordzie C – dur i kolejny na a – moll. Trzeba pamiętać, że w przypadku tej „trójki” ostatnie uderzenie jest początkiem kolejnego obiegu. Załączam przykład dźwiękowy. Tradycyjnie całość zapętlamy.



Resztę ćwiczeń wykonujemy analogicznie.

Ćwiczenie 2.

G G G G D D D D 

Ćwiczenie 3.

E E E E A A A A 

Ćwiczenie 4.

e e e e G G G G

Ćwiczenie 5.

C C C C a a a a
e e e e G G G G

Ćwiczenie 6.

G G G G D D D D
a a a a e e e e


Również namawiam Was do tworzenia własnych kombinacji : )
Jeśli macie pytania lub uwagi - piszcie w komentarzach do lekcji lub na naszym FORUM.

Pozdrawiam i oczywiście miłej pracy -

        GRZECH

Tym razem nauczymy się pierwszego schematu tzw „palcowania”.

Technika ta polega na tym, że zamiast uderzać akord w pewien sposób „opisujemy” go szarpiąc różne struny. To co napisałem brzmi dość abstrakcyjnie, dlatego po prostu posłuchajcie przykładu zastosowania techniki na kilku akordach.




Teraz czas zabrać się do pracy. Poniżej prezentuję schemat, z którego będziemy korzystać.


Już tłumaczę jak to grać.

Oznaczenia K1, K2, K3 oczywiście nie oznaczają trzech kciuków. Gramy oczywiście jednym kciukiem prawej ręki. Uderzamy jedną ze strun basowych czyli E, A albo D. To którą, zależy od akordu, który przyciskamy. Bas musi zgadzać się z akordem. Na początku nauki jest to pryma akordu, czyli jakby podstawowy dźwięk – dla akordu  G – dur dźwięk g, dla e-moll dźwięk e itd... Później używa się także innych składników harmonicznych. Oznaczyłem K1, K2, K3  , aby na początku pomóc Wam przy znalezieniu odpowiedniej struny. Czyli jak napiszę K1 gramy strunę E, K2 – strunę A, K3 – strunę D.

Podsumowując - uderzamy jeden z wybranych dźwięków basowych, następnie gramy po kolei pierwszym palcem strunę G, drugim strunę H, trzecim strunę E i wracamy grając ponowie drugim palcem strunę H i trzecim strunę G. To jest nasze jedno kółko, które będziemy zapętlać. Szarpiemy struny oczywiście w ten sposób, że kciukiem atakujemy w dół,  a palcami pierwszym, drugim i trzecim do góry. Staramy się nie mieć palców za daleko od gryfu.

Tyle teorii czas na praktykę.

Ćwiczenie 1.

Gramy w kółko schemat używając w basie K1 czyli szarpiemy najgrubszą strunę. Póki co nie przyciskamy nic na gryfie. W praktyce wychodzi nam naturalnie akord e-moll.
Posłuchajcie jak to powinno brzmieć i do roboty.

       

Ćwiczenie 2.

Spróbujemy już na konkretnych akordach.

C C a a                    ( C – K2,   a – K2)

To znany nam już prosty układ. Używamy tu oczywiście tylko struny A w basie w przypadku obu akordów. Jeden zapisany akord oznacza jedno wykonanie schematu palcowania. Całość zapętlamy.
Posłuchajcie jak powinno to zabrzmieć.



Kolejne ćwiczenia wykonujemy analogicznie.


Ćwiczenie 3.

e e a a    (e – K1, a – K2)

Ćwiczenie 4.

G G D D  (G – K1, D – K3)

Ćwiczenie 5.

C C e e    (C – K2, e – K1)

Ćwiczenie 6.

C a d G   ( C – K2, a – K2, d – K3, G – K1)


W przypadku niektórych akordów jak np. e-moll, również pryma znajduje się na strunie D. To, którą uderzymy, zależeć będzie od oczekiwanego przez nas brzmienia. Ja wybrałem najczęściej wybierany na początku do nauki sposób. Ważna też uwaga – ja przykłady nagrałem szybciej niż powinniście na początku ćwiczyć. Grajcie powoli i spokojnie, tak żeby grać płynnie. Prędkość przyjdzie z czasem.

Walczcie dzielnie i zachęcam Was do wpisów w komentarzach i na FORUM

Pozdrawiam Was

     Grzech